الوقت- در طول سه هفته سپری شده از شروع جنگ رمضان همواره یکی از انتقادات داخلی و بینالمللی به دولت ترامپ نداشتن راهبرد روشن و از پیش اعلام شده درباره روندها و اهداف و چگونگی خروج از جنگ با ایران بوده است.
در طرف مقابل اما جمهوری اسلامی به صورت مرحله به مرحله تهدیدات و انزارهای از پیش اعلام شده خود به دشمن از جمله منطقهای شدن جنگ و بسته شدن تنگه هرمز را در حال اجرا کردن است و میداند از چه نقطهای و به سوی چه نقطهای حرکت میکند و با تسلط راهبردی بر اتمسفر و عرصههای نبرد همواره بازیگر کنشگر و تعیین کننده زمین بازی باشد تا در میدانی که بر آن سوار بوده، تخصص دارد و نقطه قوت او و ضعف دشمن است جنگ را پیش ببرد.
در چنین شرایطی یکی از اهداف راهبردی ایران از چشمانداز محتومی که برای سرانجام جنگ رمضان در نظر گرفته است بر باد دادن سرمایههای نظامی و سیاسی آمریکا در منطقه غرب آسیا و به طور مشخص پایان دادن همیشگی به حضور تهدیدزا و بیثباتساز نظامی آمریکا در منطقه میباشد.
در چارچوب این هدف راهبردی، علاوه بر امواج سهمگین حملات موشکی و پهبادی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی به تمامی پایگاههای حضور نظامیان تروریست آمریکایی در منطقه و انهدام ادامهدار تمامی زیرساختها، تجهیزات و لجستیک آنها که دههها برای ساخت هریک از آنها هزینه و زمان صرف شده است، همچنین زمینهسازی برای از بین بردن پایههای مشروعیت و توجیحات نظامی و امنیتی حضور پایگاههای آمریکایی در منطقه نیز با قدرت دنبال میشود.
در این راستا در حالی که عراق در دو دهه گذشته یکی از مهمترین کشورهای میزبان نیروهای تروریست آمریکا در منطقه غرب آسیا بوده و به دلیل حساسایت بالای موقعیت ژئوپلتیکی آن از اهمیت ویژهای در پیشبرد فعالیتهای نظامی و اهداف راهبردی واشنگتن در منطقه برخوردار است، جنگ رمضان موجبات پایان دادن همیشگی به این حضور اشغالگرانه را تسریع کرده است.
جنگ رمضان در پی تهاجم وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونی به ایران به طور روزافزونی پای عراق را به معرکه باز کرده است. گروههای مقاومت عراق هم به دلیل روابط راهبردی با جبهه مقاومت و هم به دلیل درگیر بودن منافع ژئوپلتیکی این کشور در جنگ، جبهه دیگری را علیه دشمن آمریکایی گشودهاند.
مهمترین منافع این گروهها را باید شامل ناامنی در تنگه هرمز و بحران فروش نفت، مداخلات غیرقانونی واشنگتن در سیاست عراق برای تحت فشار قرار دادن دولت و مقاومت در این کشور، حملات نظامی به مقرهای حشد به عنوان بخشی از ساختار رسمی نیروهای مسلح عراق، و همچنین نگرانی عمیق از راهبرد بیثباتساز آمریکا و رژیم صهیونی برای تجزیه کشورهای منطقه و سلطهجویی بر منابع و آینده نظم امنیتی آن دانست.
زد و خورد نیروهای مقاومت عراق و نظامیان آمریکایی در 48 ساعت گذشته سهمگین گزارش شده است. با اینکه آمریکا پیش از جنگ برای در امان ماندن پرسنل نظامی خود، اکثریت پایگاهها را در مناطق مختلف عراق خالی کرد و به پایگاه الحریر در اقلیم کردستان منتقل نمود، اما با این حال مقر نظامی ویکتوریا در اطراف فرودگاه بغداد و اردوگاه پشتیبانی لجستیکی سفارت آمریکا در نزدیکی همین فرودگاه، که همچنان شاهد حضور نظامیان آمریکایی است در روزهای اخیر با حجم بالای آتش راکتی و پهبادی گروههای مقاومت در هم کوبیده شده است.
در نتیجه این حملات به گفته رسانهها آمریکاییها 48 ساعت از نیروهای مقاومت عراق فرصت خواستند تا از پایگاه ویکتوریا فرار کنند. در صورت چنین رویدادی حضور نظامی آمریکا برای نخستین بار از سال 2003 به این سو کاملاً محدود به اقلیم کردستان عراق خواهد بود و آمریکاییها دیگر در هیچ جای دیگری از خاک عراق حضور نظامی نخواهند داشت.
این حملات در پاسخ به هدف قرار گرفتن پایگاههای حشدالشعبی و زخمی و به شهادت رسیدن تعدادی از رزمندگان و فرماندهان مقاومت عراق توسط ارتش تروریستی آمریکا طی روزهای اخیر صورت میگیرد. هواپیماهای آمریکایی مراکز فرماندهی و هماهنگی نیروهای حشدالشعبی در مناطق مختلف کشور را هدف قرار دادهاند.
در آخرین مورد این حملات به گزارش تسنیم، روز سهشنبه حشدالشعبی اعلام کرد که مقر این هیئت در منطقه «الحبانیه» در استان الانبار عراق هدف حمله هوایی آمریکا قرار گرفته است که طی آن «سعد دوای البعیجی» از فرماندهان عملیات و چند تن از همرزمانش به شهادت رسیدهاند.
همچنین در همین روز، حشد شعبی در بیانیهای دیگر از حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به مقر خود در منطقه جرف النصر / السعیدات خبر داد و اعلام کرد که در این حمله دو نفر از رزمندگان تیپ 47 زخمی شدند. پیش از این گزارشهایی از حمله به مقر حشد شعبی در استانهای بابل و الرمادی گزارش شده بود.
اکنون گروههای مقاومت عراق علاوه بر عزم راسخ برای تسویه حساب با آمریکاییها و گرفتن انتقام خون فرماندهان و همرزمان و دهها هزار شهروند عراقی کشته شده به دست نظامیان اشغالگر طی دو دهه گذشته، همچنین فرصت را نیز برای فیصله دادن یکباره به پرونده حضور اشغالگرانه نظامی آمریکا در عراق محیا میبینند تا قاطعانه یکبار برای همیشه و به دور از مصلحتاندیشیهای یک سر و هزار سودای سیاسیون، این زخم کهنه را کاملاً علاج نمایند و شر حضور اشغالگران و مصائبی که همراه خود بر سر ملت عراق میآورد را کم کنند.
تاکنون در نتیجه این جنگ آلمان و اسپانیا به عنوان متحدان ناتویی آمریکا به طور کامل خروج نظامی خود از عراق را اعلام کردهاند و به طور حتم مقاومت عراق با پشتیبانی مرجعیت عالی قدر شیعه آیت الله العظمی سیستانی- که با شدیدترین لحن محکومیت تجاوز آمریکایی- صهیونیستی را به خاک جمهوری اسلامی ایران ابراز داشت-، با همراهی اراده جمعی جبهه مقاومت در سراسر منطقه و حتی به میدان آمدن پیشمرگهای مسلمان کرد در اقلیم، در مراحل بعدی جنگ به سراغ آخرین مرکز حضور فتنهآمیز آمریکا در اقلیم کردستان عراق نیز خواهند رفت و کل خاک عراق را از لوث وجود اشغالگران آمریکایی پاک خواهند کرد.
